parlak çizgiler

karmaşık hislerimin,
durak noktaları gibi.
..
dünyanın en güzel hissine,
karmaşık bir dönemde kapılmak..
..
yorucu karanlık bir dönemin kapısında,
ellerimin yeniden ısınması gibi..
..
minik bir kalbin kocaman hisleriyle,
elmas bir kalbi parlatabilmesi öyle zor ki..
..
ve fazlasıyla başarılı oluyor..
..
yürüdüğüm tüm yolların;
çizgileri parlak, etrafı karanlıktı.
bazen ışıksızlıktan tüm yaptığım,
tanrıyı yanlış yerde aramaktı.
..
ilk kez yürümeyi seviyorum.
ayaklarımı acıtmıyor artık hayat..
..
uzun zamandır içten gelen cümleleri,
dile dökülen hisleri yaşamıyordum.
çünkü eski yaşadıklarımın kimisi;
ne içten, ne de gerçekti.
..
ilk defa hayattan heyecan duyuyorum,
ve belki ilk kez, ileriyi düşünmeden yaşıyorum.
..
geçmişimi artık bir kenara bırakıp,
küçük adımlarla geleceğe yürüyorum.
..
şimdiki zamanda,
sağlam basarak..
..
bir şey var,
çok gerçek.
..
bir yol var,
çok uzun.
..
biri var,
kırgın fakat kendinden emin.
..
ve artık ben varım,
ışık dolu.
..
bir cümleyle tüm kimyamı değiştirebilen,
bir kelimeyle tüm varlığımı
fark ettirebilen..
..
inanmanın ve huzur bulmanın bir bedende yer bulması..
..
avuçlarımın içindeki kalbinin heyecanı,
gözlerinin içindeki umudun parlaklığı.
..
içimdeki küçük çocuğun heyecanla bekleyişi..
..
özlediğim ve hiç görmediğim ne varsa hepsi..
..
biraz da yolların verdiği yalnızlık..
..
sadece beklemek için gereken bir ay..
..
sonrası huzurun kokusu ve sarılabilmenin mutluluğu..
..
anlayabilmenin ve anlatabilmenin verdiği keyifle;
hayata son notlarım..
..
hiç olmadığı kadar parlak..
ve hiç olmadığı kadar umutlu..

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

two − 1 =